SEVİYORSUNUZ, sevliyorsunuz ve evlenmeye karar verdiniz. Yeni bir hayata başlamanın mutluluğu içerisindesiniz...
İşte bu hayatın en güzel belgesi ise kamera veya fotoğrafa almaktır. Sözlenirken, nişanlanırken, kına gecesinde, eğlenceler düzenlerken kendinizi ve ailenizi anısını ölümsüzleştirmek istiyorsanız mutlaka kamera veya fotoğraf makinasının karşısına geçin. Her an, her dakikayı yaşamak güzeldir. Bazen insanlar yanlış tabular altına sığınarak, söz ve nişan anlarını kamera veya fotoğraflar arasında olmak istemezler. Ayrılıktan mı, yoksa kötü sonuçların çıkmasından mı?Korkarlar bilinmez ama kamera veya fotoğraflara alınması o anların hatırlanması ve yeniden yaşanması demektir. Kamera çekimi veya fotoğraflar her zaman insanların mutlu anlarını ve unutulmaz duyguları yaşandığı zamanları gösterir. Acı ve hüzünlü anlar sadece haberler televizyon, gazetelerde görüntülenir. Fotoğraflara küs olan insanlar hayata da yüzde 50 küs sayılırlar. "Olur mu böyleşey?" demeyin.
Bakın nasıl olduğunu şimdi daha yakından göreceksiniz. Siz dünyaya geldiniz ve bu hayatın içerisindesiniz. Yaşadığınızı belgeleyen unsurların başında fotoğraf gelir. İspatınızı da fotoğraflar sağlar. Ne yazık ki hayatın gerçeklerinden biri de bu.
Fotoğraflara biraz daha yakından bakalım... Kamera ve fotoğraf görüntülerinin hayatımıza ne kadar çok girdiğiniz göreceksiniz. Şöhret olanlar, şöhreti yakalayanların en çok fotoğraf çektiren insanlar olduğunu biliyormusunuz. Fotoğraflar herkesin mevkilerini gösteren adeta simgesi gibidir. Bakın fotoğraflar hayatımızın neresinden girmeye başladığını görün. İnsan oğlu doğuyor, ilköğretim okuluna başlayacağı zaman, nüfus cüzdanı ve okul kimliklerine ilk resimleri yapışıyor.
Daha sonra lise ve üniversite kimliklerine, diplomalara, eğitim belgelerine, ehliyet, kimlik, ruhsat, ustalık belgesi, dernekler, sağlık belgesi, Askerlik, iş kimlikleri vs. bir çok belgenin üzerine resimleriniz yapışıyor. Yani kişinin yaşadığını ve nasıl birisi olduğunu gösteren en büyük belge fotoğraftır. Bir nüfus cüzdanı düşünün, isim soyad, baba, ana adı, doğum yeri, ili ilçesi her türlü kayıt bilgisi var. Lakin bu kimlik belgesinde fotoğraf yok. Kim ve nasıl biri olduğu belli değil... O zaman bu kişi gerçek anlamda yaşadığı sayılır mı?.
Yaşadığı vardır ama nasıl ve ne şekilde olduğu bilinmediği için tam olarak tahmin edilemez. Biliyorsunuz, doğumlardan sonra gen tahlili yapılmadığı için kişinin kim olduğuda ispatlanamaz. İstaptı için anne, baba ve akrabaların doğru şahitlik yapması geremketedir. Devlet bu kadar uğraşmıyor sadece parmak izi ve fotoğrafa bakıyor. Gelişen teknolojiyle birlikte fotoğraf sanatı da değişmektedir. Bir kişinin doğada gerçek kimliği olarak parmak izleri olduğu gibi fotoğrafta o kişinin yüzü ve kendi göstergesidir. İşte bunları dikkate alarak bir kere daha "fotoğraf çektirip, çektirmemek konusunu detayıyla düşünün". Gerçek anlamda fotoğraflarda görünmek istemeyen insanlar, bu belgelerde de görünmeyi başarabiliyorlarsa o zaman çektirmesinler. Lakin bu belgelerin bir tanesinde görünüyorsanız eğer resim çektirmekten korkmayın. Resimler olmazsa canlı tarih diye bir durum ortaya çıkmaz.
